ความเลื่อมใสและการสักการะ
การกระทำต่างๆ ที่เป็นการอุทิศตน คือจุดกำเนิดอันเป็นรากฐานของชีวิตทางศาสนา โดยอาศัยการกระทำเหล่านี้ บุคคลและชุมชนทั้งหลายจะสามารถเสริมสร้างสัมพันธภาพซึ่งเป็นอัตลักษณ์พิเศษเฉพาะที่ดำรงอยู่ระหว่างพระผู้เป็นเจ้ากับมนุษย์
เสริมสร้างให้มีการสมัครสมานกลมเกลียวเป็นหนึ่งเดียวกันได้อย่างต่อเนื่องและเพิ่มทวีมากยิ่งขึ้นต่อไป เงื่อนไขของการเชื่อมโยงกันเช่นนี้ จะนำความมีชีวิตชีวามาสู่การหล่อเลี้ยงบำรุงมิตรภาพทั้งหลายที่จะทำให้สังคมสามารถดำรงอยู่ร่วมกันได้อย่างยั่งยืน โดยเฉพาะอย่างยิ่งระหว่างบุคคลและองค์ประกอบต่างๆ ของชุมชนกับสถาบันทั้งหลาย
การอธิษฐาน เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการดำรงอยู่ของชีวิตของจิตวิญญาณและสุขภาพพลานามัย
โดยอาศัยการปฏิบัติสิ่งนี้เราจึงสามารถสรรเสริญพระผู้เป็นเจ้าและแสดงความรักต่อพระองค์รวมถึงวิงวอนขอความช่วยเหลือจากพระองค์ได้ ความสามารถในการทำสมาธินี้ถือเป็นลักษณะอันโดดเด่นที่เป็นความพิเศษเฉพาะอย่างหนึ่งของมนุษย์
แท้จริงแล้ว พระธรรมลิขิตบาไฮนั้นอธิบายไว้ว่า ความก้าวหน้าของมนุษย์จะเป็นไปไม่ได้หากปราศจากการไตร่ตรองและการทำสมาธิ
นอกจากนี้ ยังมีการถือศีลอดและการแสวงบุญที่ถือเป็นการปฏิบัติสองอย่างที่มีลักษณะของการอุทิศตน โดยเป็นบทบาทหน้าที่อันสำคัญในวิถีชีวิตทางศาสนานับตั้งแต่ประวัติศาสตร์ของมนุษย์ในอดีตที่ผ่านมาช้านานแล้ว
การทำงาน ก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ได้รับการพิจารณาว่าเป็นการปฏิบัติบูชาอย่างหนึ่งด้วยเช่นกัน ถ้าหากว่าการทำงานนั้นเป็นสิ่งที่กระทำด้วยดวงจิตแห่งการอุทิศเพื่อการรับใช้
“จงมาชุมนุมกันด้วยความชื่นชมยินดีและมิตรภาพอันสูงสุด และจงสวดบทสวดที่ได้รับการประทานโดยพระเจ้าผู้เมตตาธรรม การกระทำดังกล่าวนี้จะเปิดประตูสู่ความรู้ที่แท้จริงให้แก่สภาวะภายในของเจ้า และเจ้าก็จะรู้สึกว่าดวงวิญญาณของเจ้าได้รับการประสาทความมั่นคง และหัวใจของเจ้าเปี่ยมล้นด้วยปีติอันรุ่งโรจน์”
พระบาฮาอุลลาห์
“Gather ye together with the utmost joy and fellowship and recite the verses revealed by the merciful Lord. By so doing the doors to true knowledge will be opened to your inner beings, and ye will then feel your souls endowed with steadfastness and your hearts filled with radiant joy.”
Baha’u’lláh
ความรับผิดชอบในการพัฒนาจิตวิญญาณ
คำสอนของศาสนาบาไฮเน้นย้ำว่า แต่ละบุคคลต้องรับผิดชอบต่อการพัฒนาจิตวิญญาณของตนเอง แม้ว่าจะมีสถาบันต่าง ๆ จัดตั้งขึ้นเพื่อชี้นำและปลดปล่อยพลังงาน และชีวิตชุมชนบาไฮจะมีลักษณะเป็นบรรยากาศของการปรึกษาหารือและให้กำลังใจอย่างจริงใจ แต่ความรับผิดชอบในการเติบโตทางจิตวิญญาณนั้นขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคลในที่สุด
โครงสร้างชุมชนและบทบาทของนักบวช
แท้จริงแล้ว ศาสนาบาไฮไม่มีนักบวช ชุมชนบาไฮไม่สามารถอธิบายได้ในแง่ของศิษยาภิบาลและชุมชน หรือเป็นกลุ่มผู้ศรัทธาที่นำโดยบุคคลผู้รอบรู้ซึ่งได้รับอำนาจในการตีความพระคัมภีร์
องค์ประกอบหลักของการดำเนินชีวิตฝ่ายจิตวิญญาณ
การปฏิบัติทางศาสนามีบทบาทสำคัญในการเติบโตของแต่ละบุคคล:
-
การอธิษฐาน: เป็นสิ่งสำคัญสำหรับการดำรงอยู่และการเติบโตทางจิตวิญญาณของเรา โดยการอธิษฐาน เราอาจสรรเสริญพระเจ้าและแสดงความรักที่มีต่อพระองค์ ตลอดจนวิงวอนขอความช่วยเหลือจากพระองค์
-
การทำสมาธิ: ความสามารถในการนั่งสมาธิเป็นลักษณะเด่นของมนุษย์ แท้จริงแล้ว งานเขียนของศาสนาบาไฮระบุว่า ความก้าวหน้าของมนุษย์จะเป็นไปไม่ได้เลยหากปราศจากการไตร่ตรองและการพิจารณา
-
การถือศีลอดและการแสวงบุญ: เป็นกิจกรรมแสดงความศรัทธาอีกสองอย่างที่มีบทบาทสำคัญในชีวิตทางศาสนาตลอดช่วงประวัติศาสตร์ของมนุษย์
-
การทำงาน: การทำงานอาจมองได้ว่าเป็นการแสดงความเคารพเมื่อทำด้วย จิตวิญญาณแห่งการรับใช้
“ขอให้คำสรรเสริญมีแด่พระผู้เป็นเจ้า ดวงใจของเจ้าผูกพันกับการรำลึกถึงพระผู้เป็นเจ้า ดวงวิญญาณของเจ้าเบิกบานด้วยข่าวดีของพระผู้เป็นเจ้า และเจ้ากำลังจมดิ่งอยู่กับการสวดอ้อนวอน สภาวะแห่งการสวดอ้อนวอนนั้นเป็นสภาวะที่ดีที่สุด…”
พระอับดุล-บาฮา
คำอธิษฐานของบาไฮบางบท
-
บทอธิษฐานของพระอับดุลบาฮา จำนวน 26 บท
-
คำอธิษฐานของ ศาสนาบาไฮ และ รำไทย (บทอธิษฐาน 26 จาก 26 บทอธิษฐาน)
-
บทอธิษฐานและพระวจนะศักดิ์สิทธิ์
-
บทอธิษฐานของศาสนาบาไฮ
-
บทอธิษฐานพิเศษ
-
ขั้นตอนอธิษฐานเพื่อแก้ปัญหา
-
ความสำคัญของบทอธิษฐานบังคับและการถือศีลอด
-
บทสวดมนต์เพื่อการรักษา (ทำนอง)
-
ธรรมลิขิตบาไฮสำหรับสมาธิประจำวัน
-
พระธรรมลิขิตของพระบาฮาอุลลาห์สำหรับอ่านประจำวันเพื่อปฏิบัติธรรม
-
การอธิษฐานและทำสมาธิของบาไฮ