• ชาวฮินดูรอคอยพระกัลกิอวตารมาประมาณ 5,700 ปี

• ชาวยิวรอคอยพระเมสสิยาห์มาประมาณ 3,800 ปี

• ชาวโซโรอัสเตอร์รอคอยชาห์บาห์รอมมา 3,200 ปี

• ชาวพุทธรอคอยพระศรีอริยเมตไตรยมา 2,600 ปี

• ชาวคริสต์รอคอย “พระสิริของพระเจ้า” มา 2,000 ปี

• ชาวมุสลิมรอคอย “พระเมสสิยาห์เยซู” มา 1,400 ปี

• ศาสนิกชนบาไฮยืนยันว่าพระผู้ช่วยให้รอดคือ “พระบ๊อบ” (ค.ศ. 1819–1850) และ “พระบาฮาอุลลาห์” (ค.ศ. 1817–1892) 

ศาสนิกชนบาไฮเชื่อว่าศาสนาของพระเจ้านั้นเป็นหนึ่งเดียวและไม่เปลี่ยนแปลง — ศาสดาทุกพระองค์ทรงสอนสัจธรรมเดียวกัน ศาสนาเป็นสิ่งมีชีวิตที่เติบโตอยู่เสมอ ไม่ใช่สิ่งตายตัวหรือหยุดนิ่ง ในคำสอนของพระกฤษณะ เราเห็นเมล็ดพันธุ์ ในคำสอนของโซโรอัสเตอร์ เราเห็นราก ในคำสอนของมุฮัมมัด เราเห็นลำต้นและกิ่งก้าน และในคำสอนของพระบ๊อบ เราเห็นกิ่งที่ผลิดอกออกผลด้วยคำสอนของพระบาฮาอุลลาห์

ดอกไม้ไม่ทำลายใบไม้ ใบไม้ไม่ทำลายดอกไม้ กลีบดอกจะต้องร่วงโรยไป เพื่อให้ผลได้เติบโตและสุกงอม ทุกท่านมีความยินดีต้อนรับสู่การศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับศาสนาบาไฮ

ความเข้าใจที่ดีระหว่างศาสนาต่าง ๆ เป็นหนึ่งในเป้าหมายที่สำคัญที่สุดของมนุษยชาติในยุคปัจจุบัน โลกของเราเต็มไปด้วยความขัดแย้งที่เกิดจากความไม่รู้เกี่ยวกับความเชื่อของผู้อื่น แต่หากเราพิจารณาศาสดาผู้ก่อตั้งศาสนาที่สำคัญต่าง ๆ อย่างละเอียด เราจะพบว่าแต่ละพระองค์ทรงกล่าวถึงศาสดาที่มาก่อนพระองค์ด้วยความเคารพ และทรงชี้นำไปสู่ผู้ที่จะมาภายหลังพระองค์

พระเยซูตรัสว่า “ถ้าท่านเชื่อโมเสส ท่านก็จะเชื่อเรา เพราะโมเสสเขียนถึงเรา” (ยอห์น 5:46) ในพระคัมภีร์พุทธศาสนา พระพุทธเจ้าทรงกล่าวถึงพระพุทธเจ้าองค์ก่อน ๆ — พระกัสสปะ พระกกุสันธะ พระโกนาคมนะ — ในฐานะผู้มาก่อนคำสอนของพระองค์เอง ในคัมภีร์ภควัทคีตา พระกฤษณะตรัสว่า เมื่อใดที่ความดีเสื่อมถอยและความชั่วร้ายเพิ่มพูนขึ้นในโลก พระองค์จะเสด็จมาอีกครั้ง คัมภีร์อัลกุรอานก็เช่นกัน ได้กล่าวถึงพระเจ้าที่ทรงส่งคำชี้นำใหม่มายังมนุษยชาติทุกครั้งที่ผู้คนหันเหจากสัจธรรม

โซโรอัสเตอร์ ผู้ที่มีชีวิตอยู่ก่อนศาสนาอิสลามหนึ่งพันปี ได้ทำนายถึงศาสดาผู้ยิ่งใหญ่สามพระองค์ที่จะเสด็จมาภายหลังพระองค์ — บุคคลที่ชาวโซโรอัสเตอร์ยังคงรอคอยอยู่จนถึงทุกวันนี้ นักวิชาการหลายท่านเชื่อว่าคำทำนายทั้งสามนี้สอดคล้องกับมุฮัมมัด พระบ๊อบ และพระบาฮาอุลลาห์

หนังสือดาเนียลในพระคัมภีร์ฮีบรูระบุช่วงเวลาหนึ่งไว้ว่า “2,300 วัน” ซึ่งเมื่อใช้สูตรตามพระคัมภีร์ที่ให้หนึ่งวันแทนหนึ่งปี จะชี้ไปยังปี ค.ศ. 1844 และในปีนั้นเอง วันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1844 พระบ๊อบทรงประกาศภารกิจของพระองค์ในเปอร์เซีย — จุดเริ่มต้นของยุคใหม่สำหรับทุกศาสนาตามความเชื่อของศาสนิกชนบาไฮ และเป็นผู้ปูทางสู่พระบาฮาอุลลาห์

ต้นไม้หนึ่งต้น หลากกิ่งก้าน

ศาสนิกชนบาไฮมองว่าศาสนาทั้งหลายในโลกเป็นดั่งกิ่งก้านของต้นไม้ต้นเดียว — การเปิดเผยสัจ

ธรรมหนึ่งเดียวจากพระเจ้าที่ทรงประทานแก่มนุษยชาติในช่วงเวลาต่าง ๆ ผ่านศาสดาต่าง ๆ ให้

เหมาะสมกับความต้องการของแต่ละยุคสมัย ความแตกต่างระหว่างศาสนาต่าง ๆ ก็เปรียบเหมือนความแตกต่างระหว่างกิ่งก้านของต้นไม้ต้นเดียวกัน แม้ดูเหมือนแยกจากกัน แต่ทั้งหมดล้วนอาศัยรากเดียวกัน และเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งมีชีวิตเดียวกัน

ความขัดแย้งทางศาสนา ตามมุมมองนี้ เกิดจากการหลงลืมความจริงข้อนี้ — จากการเข้าใจผิดว่ากิ่งก้านหนึ่งคือต้นไม้ทั้งต้น และการต่อสู้กันว่ากิ่งใดคือสิ่งที่ “แท้จริง” ศาสดาผู้ก่อตั้งเองไม่เคยสอนเช่นนั้น ความเข้าใจผิดนี้ถูกเพิ่มเติมเข้ามาภายหลัง โดยผู้ติดตามที่หลงลืมความเป็นหนึ่งเดียวที่คัมภีร์ของตนเองชี้ไว้อยู่แล้ว

เหตุใดเรื่องนี้จึงสำคัญในวันนี้

มนุษยชาติในปัจจุบันเชื่อมโยงกันมากขึ้น — และมีศักยภาพในการทำลายตนเองมากขึ้น — มากกว่าช่วงเวลาใดในประวัติศาสตร์ ทางเลือกที่อยู่ตรงหน้าเรานั้นชัดเจน คือเราจะยังคงแบ่งแยกกันด้วยศาสนา เชื้อชาติ และชาติพันธุ์ต่อไป หรือเราจะตระหนักว่าเราคือครอบครัวมนุษยชาติเดียวกัน และเติบโตไปด้วยกัน

พระเยซูตรัสว่า “จงแสวงหาสัจธรรม” (ยอห์น 8:32) คัมภีร์อัลกุรอานกล่าวถึงคำชี้นำของพระเจ้าว่าเป็น “แสงสว่างซ้อนแสงสว่าง” — หมายความว่าพระเจ้าไม่ได้ทรงส่งแสงสว่างเพียงดวงเดียวมายังมนุษยชาติ แต่ทรงส่งมาหลายดวง แต่ละดวงส่องทางให้แก่ดวงถัดไป ศาสนิกชนบาไฮเชื่อว่าพระบาฮาอุลลาห์และพระบ๊อบคือแสงสว่างล่าสุดในบรรดาแสงสว่างเหล่านี้ — ไม่ใช่มาแทนที่ศาสดาองค์ก่อน ๆ แต่มาเพื่อทำให้คำสัญญาของพระองค์เหล่านั้นสำเร็จสมบูรณ์และยืนยันคำสัญญานั้น

คำเชื้อเชิญ ไม่ใช่ข้อกล่าวอ้าง

เรื่องราวทั้งหมดนี้ไม่ได้เรียกร้องให้ผู้ใดละทิ้งศาสนาของตนเอง เพียงแต่ขอให้ทุกคนพิจารณา

อย่างจริงใจว่าคัมภีร์ของตนเองกล่าวไว้อย่างไรเกี่ยวกับการเสด็จมาของศาสดาองค์ใหม่ และ

ค้นคว้าด้วยตนเองว่าพระบาฮาอุลลาห์ทรงเป็นไปตามที่ได้ทรงสัญญาไว้หรือไม่

การดำเนินชีวิตต่อไปด้วยความหวาดระแวงและความกลัวต่อผู้คนต่างศาสนา ต่างเชื้อชาติ และต่างชาติ ในขณะที่มีอาวุธที่สามารถทำลายล้างโลกอยู่ในมือ ไม่ใช่หนทางที่ยั่งยืนสำหรับอนาคตของมนุษยชาติ