การค้นหาความสงบสุขท่ามกลางบททดสอบของชีวิต
นี่คือคำแปลฉบับเต็มของบทความ “Finding Peace in Life’s Tests“ โดย Preethi จาก Baha’i Blog เพื่อให้คุณนำไปใช้บนหน้าเว็บเพจได้อย่างสมบูรณ์ครับ
ในยามที่ต้องเผชิญกับความยากลำบาก เป็นเรื่องธรรมดาที่เราจะหันไปหาเพื่อนสนิทและคนที่เรารักเพื่อขอรับการสนับสนุน พวกเขาคือผู้ที่รับฟังอย่างเปี่ยมด้วยความรักในขณะที่คุณพูดเรื่องเดิมๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า พวกเขาอดทนและใจดีในขณะที่คุณพยายามจัดการกับความคิดและอารมณ์ของตนเอง ไม่ว่าสิ่งที่คุณพูดออกมาจะดูไร้เหตุผลเพียงใดก็ตาม พวกเขาให้คุณร้องไห้บนไหล่โดยไม่ตำหนิรอยน้ำตาหรือคราบมาสคาร่าที่เปื้อนเสื้อ พวกเขาให้คำแนะนำที่ยอดเยี่ยมด้วยสติปัญญาที่มาจากการรู้จักคุณอย่างลึกซึ้งและความจริงใจที่อยากเห็นคุณก้าวผ่านบททดสอบนั้นไปได้ และที่สำคัญที่สุดคือ พวกเขาอธิษฐานร่วมกับคุณและเพื่อคุณ
กระบวนการนี้เองที่ทำให้เราได้รับความเข้าใจและกำลังใจที่จำเป็นต่อการแก้ไขสถานการณ์ต่างๆ
แต่สิ่งที่ฉันคิดว่าพื้นฐานยิ่งกว่านั้น คือความสามารถในการเปลี่ยนวิธีที่เรามองบททดสอบต่างๆ ที่เข้ามาในชีวิต เพื่อนสนิทคนหนึ่งของฉัน—ซึ่งเป็นหนึ่งในคนที่ฉลาดและเข้มแข็งที่สุดที่ฉันรู้จัก—ในช่วงเวลาไม่นานที่เป็นเพื่อนกันมา เธอไม่เพียงแต่เป็นที่พึ่งในยามคับขัน แต่เธอยังสนับสนุนให้ฉันอ้าแขนรับบททดสอบของชีวิตและค้นหาความงามในสิ่งเหล่านั้น นี่อาจเป็นทักษะที่มีค่าที่สุดที่ฉันหวังจะเรียนรู้ และเป็นความสามารถที่ฉันรู้สึกว่าทุกคนจำเป็นต้องบ่มเพาะในตนเองและผู้อื่นอย่างต่อเนื่อง!
ท่านอับดุลบาฮา ( ‘Abdu’l-Baha) กล่าวไว้ว่า:
“อย่าได้กังวลใจเพราะความยากลำบากและการทดสอบ จงหันเข้าหาพระผู้เป็นเจ้า น้อมรับด้วยความอ่อนน้อมและสวดอ้อนวอนต่อพระองค์ ในขณะที่ต้องทนรับทุกบททดสอบ จงมีความพอใจในทุกสภาวะและขอบพระคุณในทุกความยากลำบาก”
การเปลี่ยนมุมมองไม่ได้ทำให้บททดสอบนั้นหายไป แต่มันช่วยให้เรามั่นคงได้แม้ในยามที่คลื่นแห่งอารมณ์และความสงสัยถาโถมเข้ามา และช่วยให้เรามีความหวังแม้ในความมืดมนและหดหู่ของความเจ็บปวดและความวิตกกังวล!
บททดสอบที่ยากที่สุดสำหรับฉันคือตอนที่ฉันไม่มีทางควบคุมสถานการณ์ได้เลย ในเวลาแบบนี้ ฉันถูกบังคับให้ตระหนักว่าไม่มีอะไรที่ฉันทำได้นอกเสียจากปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไป และยอมรับว่าฉันต้องค้นหาความสงบในแบบที่สิ่งต่างๆ จะคลี่คลายออกมาเอง
ในฐานะคนที่ชอบ “ลงมือทำ” โดยวางแผนการต่อสู้อย่างเป็นระบบ และมักถูกเพื่อนๆ นิยามว่า “มีความต้องการการควบคุมและความแน่นอนในระดับที่ไม่ค่อยดีต่อสุขภาพ” (ขอบใจนะเพื่อน!) การที่ต้องนั่งทับมือตัวเองแล้วรอคอยเช่นนี้เป็นเรื่องที่ทรมานมาก!
โชคดีที่คำแนะนำของเพื่อนๆ ช่วยให้ฉันก้าวผ่านจุดนั้นมาได้ และนี่คือ 5 กลยุทธ์ ที่ฉันได้เรียนรู้เพื่อช่วยจัดการกับบททดสอบในเวลาที่ดูเหมือนเราจะทำอะไรเพื่อเปลี่ยนสถานการณ์ไม่ได้เลย:
1. การปล่อยวางไม่ใช่การปฏิเสธความจริง (Detachment does not mean denial)
การปล่อยวางไม่ใช่การเพิกเฉยต่ออารมณ์และแสร้งทำเป็นว่าสบายดีในขณะที่คุณไม่ได้เป็นเช่นนั้น และไม่ใช่การลดทอนคุณค่าของความเจ็บปวดและความทุกข์ของตัวเอง ส่วนหนึ่งของการยอมรับ—และการอ้าแขนรับ—บททดสอบ คือการยอมรับผลกระทบที่บททดสอบมีต่อคุณ และยอมรับว่าความเศร้าและความทุกข์เป็นเพียงส่วนหนึ่งตามธรรมชาติของชีวิต
“หากความรุ่งเรืองบังเกิดแก่เจ้า อย่าได้ยินดี และหากความตกต่ำมาถึงเจ้า อย่าได้เสียใจ เพราะทั้งสองสิ่งนั้นจะผ่านพ้นไปและไม่คงอยู่ตลอดกาล” — พระบาฮาอุลลาห์, คัมภีร์คำซ่อน (The Hidden Words)
การปล่อยวางไม่ได้หมายถึงการแสร้งว่าปัญหาไม่มีอยู่จริง แต่มันหมายความว่าคุณกำลังมองไปที่ภาพที่ใหญ่กว่าและเข้าใจถึงความสำคัญทางจิตวิญญาณของเหตุการณ์ต่างๆ ในชีวิต อย่างไรก็ตาม ขั้นแรกของการปล่อยวางคือการยอมรับความรู้สึกที่เกิดจากบททดสอบนั้น บททดสอบถูกสร้างมาเพื่อให้มันยาก—คุณได้รับอนุญาตให้รู้สึกหนักเกินรับไหวและยอมรับมันออกมาได้
2. การแกะห่อของขวัญ (Unwrapping the gift)
สิ่งที่ฉันเตือนตัวเองเกือบทุกวันคือคำกล่าวของท่านอับดุลบาฮาที่ว่า:
“…เราต้องตระหนักว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นย่อมมีสติปัญญาบางอย่างแฝงอยู่ และไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นโดยไร้เหตุผล” — (The Promulgation of Universal Peace)
เมื่อรู้เช่นนี้ ฉันพบว่ามันง่ายขึ้นที่จะมีความศรัทธาและความกล้าหาญในการผ่านบททดสอบไปพร้อมกับรอคอยให้สติปัญญาของพระผู้เป็นเจ้าปรากฏชัดแก่ฉัน ในชีวิตของฉันมีหลายครั้งที่เมื่อมองย้อนกลับไป ฉันพบว่าสิ่งนี้เป็นความจริง บางสิ่งที่ฉันเคยถือว่าเป็นเหตุการณ์ที่ยากและเจ็บปวดที่สุด กลับกลายเป็นกุญแจสำคัญที่เปิดประตูไปสู่สิ่งที่ดีกว่ามาก!
เส้นทางที่ฉันเดินไปถึงในตอนท้ายมักจะสวยงามและเต็มไปด้วยสิ่งดีๆ มากกว่าเดิมเสมอ และมักเป็นเส้นทางที่ฉันจะไม่มีวันเลือกเองในตอนแรก! แต่พระผู้เป็นเจ้าด้วยสติปัญญาและพรของพระองค์ทรงรู้ดีกว่า และสิ่งที่เริ่มแรกดูเหมือนบททดสอบที่เลวร้ายกลับกลายเป็นของขวัญล้ำค่า
เปรียบเทียบง่ายๆ เหมือนการแกะห่อของขวัญ บททดสอบทุกอย่างคือของขวัญ ไม่ใช่แค่โอกาสในการเติบโตทางจิตวิญญาณเท่านั้น แต่เพราะในที่สุดแล้ว จะมีสติปัญญาและความงามที่ซ่อนอยู่ในสถานการณ์ที่นำความเศร้า ความโกรธ หรือความเจ็บปวดมาให้เราในตอนแรก ส่วนที่ยากมีเพียง “กระดาษห่อ” ที่ดูขี้เหร่และไม่น่าดึงดูดซึ่งพรางของขวัญอันสวยงามไว้ ในยามทดสอบ ฉันเตือนตัวเองว่าต้องอดทนในขณะที่แกะกระดาษห่อทีละชั้น เพื่อหาของขวัญที่ฝังอยู่ข้างใต้ มันอาจใช้เวลาสักพักกว่าจะสามารถเพลิดเพลินและใช้ของขวัญนั้นได้ แต่ฉันรู้ว่ามันอยู่ตรงนั้น แม้ฉันจะมองไม่เห็นก็ตาม
