จุดมุ่งหมายของชีวิตในทัศนะของศาสนาบาไฮ

สำหรับชาวบาไฮ จุดมุ่งหมายของชีวิตมุ่งเน้นไปที่ การเติบโตทางจิตวิญญาณ การรับใช้มนุษยชาติ และ การรู้จักพระเจ้า โดยสามารถสรุปแนวคิดหลักจากมุมมองของศาสนาบาไฮได้ดังนี้:

1. การรู้จักและนมัสการพระเจ้า

พระบาฮาอุลลาห์ ผู้ก่อตั้งศาสนาบาไฮ ได้เขียนไว้ว่า:

“จุดประสงค์ของพระเจ้าในการสร้างมนุษย์ ก็คือ เพื่อให้เขาได้รู้จักพระผู้สร้างของเขา และเพื่อให้เขาได้เข้าถึงพระองค์“

นั่นหมายถึง จุดมุ่งหมายสูงสุดของชีวิตคือการสร้าง ความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับพระเจ้า ผ่านการสวดมนต์ การใคร่ครวญ และการดำเนินชีวิตอย่างชอบธรรม

2. การปลูกฝังนิสัยและคุณธรรม

ชีวิตทางกายนี้ถูกมองว่าเป็นเพียงช่วงหนึ่งของการเดินทาง เนื่องจากวิญญาณของเราเป็นนิรันดร์ ดังนั้น ชีวิตจึงเป็นเสมือนห้องเรียนทางจิตวิญญาณ การพัฒนาคุณลักษณะต่าง ๆ เช่น ความรัก ความอดทน ความถ่อมตน ความยุติธรรม และความเมตตา ถือเป็นการเตรียมจิตวิญญาณเพื่อความก้าวหน้าในโลกหน้า

3. การรับใช้มนุษยชาติ

การรับใช้ถือเป็นหัวใจของการดำเนินชีวิตแบบบาไฮ โดยพระบาฮาอุลลาห์กล่าวไว้ว่า:

“ผู้ที่ดีที่สุดในหมู่มนุษย์คือผู้ที่รับใช้ประชาชน“

การช่วยเหลือผู้อื่นจึงถือเป็นการนมัสการ การร่วมกันสร้างโลกที่ดียิ่งขึ้น—ผ่านการศึกษา ความยุติธรรม ความเสมอภาค และเอกภาพ—คือวิธีที่ชาวบาไฮนำหลักจิตวิญญาณมาประยุกต์ใช้จริง

4. การมีส่วนร่วมในการพัฒนาโลก

ชาวบาไฮเชื่อว่ามนุษยชาติเป็นครอบครัวเดียวกัน และกำลังทำงานร่วมกันเพื่อสร้างสังคมโลกที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของเอกภาพและสันติภาพ ทุกคนมีบทบาทในกระบวนการนี้ ชีวิตจึงไม่ได้มีเป้าหมายเพียงเพื่อความรอดส่วนตัว แต่รวมถึงการมีส่วนร่วมใน ความก้าวหน้าร่วมกัน ด้วย

5. การเตรียมตัวสำหรับชีวิตหลังความตาย

ชาวบาไฮเชื่อว่าชีวิตนี้คือ การเตรียมพร้อมสำหรับชีวิตหน้า โดยเน้นการพัฒนาทางจิตวิญญาณและการกระทำที่ดีในชาตินี้ เพื่อให้วิญญาณสามารถดำเนินต่อไปในโลกแห่งพระเจ้าได้

ถ้อยคำแห่งแก่นสารและบทสวด

สรุปแก่นสาร:

กล่าวโดยย่อ: การรู้จักพระเจ้า การเติบโตทางจิตวิญญาณ การรับใช้ผู้อื่น และการช่วยรวมใจมนุษย์—คือวิสัยทัศน์ของชาวบาไฮต่อจุดมุ่งหมายของชีวิต

มีคำกล่าวอันงดงามจากพระบาฮาอุลลาห์ ที่สะท้อนแก่นแท้ของจุดประสงค์ในชีวิตตามแบบบาไฮว่า:

“โอ บุตรแห่งมนุษย์!

เรารักการสร้างของเจ้า ด้วยเหตุนี้เราจึงได้สร้างเจ้า

เพราะฉะนั้น จงรักเราด้วย เพื่อเราจะได้เรียกนามของเจ้า และเติมวิญญาณแห่งชีวิตให้แก่ดวงวิญญาณของเจ้า”

(ถ้อยคำเร้นลับ ฉบับภาษาอาหรับ หมายเลข 4)

และอีกคำกล่าวหนึ่งที่กล่าวถึงเรื่องการรับใช้โดยตรงว่า:

“จงใส่ใจอย่างจริงจังต่อความต้องการของยุคสมัยที่เจ้าดำรงอยู่ และจงมุ่งเน้นการพิจารณาของเจ้าต่อสิ่งที่จำเป็นและเร่งด่วนในยุคนั้น”

(สารจากพระบาฮาอุลลาห์)

ถ้อยคำเหล่านี้เตือนชาวบาไฮว่าชีวิตเป็นทั้งการเดินทางทางจิตวิญญาณและการลงมือปฏิบัติจริง—การรักพระเจ้าและการรับใช้มนุษย์คือสองด้านของเหรียญเดียวกัน

บทสวดเพื่อการรับใช้

ต่อไปนี้คือบทสวดของพระบาฮาอุลลาห์ที่ชาวบาไฮหลายคนใช้เมื่อแสวงหาจุดหมาย ความชัดเจน และการเชื่อมต่อกับพระเจ้า:

“โอ พระเจ้าของข้า!

ความมืดของค่ำคืนอันหม่นหมองนี้ได้ปกคลุมแผ่นดินทั้งหมดไว้โดยสิ้นเชิง และกองกำลังแห่งความวุ่นวายได้โอบล้อมทุกชาติไว้

แต่ด้วยความเมตตาอันเปี่ยมด้วยความรักของพระองค์ ข้าพระองค์มั่นใจว่ายามรุ่งของการชี้นำจากพระองค์จะปรากฏในไม่ช้า และเมฆหมอกแห่งการกดขี่จะจางหายไป

ข้าพระองค์วิงวอนต่อพระองค์ โอ พระผู้เป็นเจ้าของข้า โดยมหาสมุทรแห่งพระเมตตาของพระองค์ และดวงอาทิตย์แห่งพระคุณของพระองค์ ขอพระองค์ทรงโปรดช่วยข้าพระองค์ และเหล่าผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรร ให้กระทำสิ่งที่พอพระทัยและเป็นที่ยอมรับที่สุดต่อพระองค์

ขอพระองค์ทรงประทานกำลังแก่พวกเรา โอ พระเจ้าของข้า ในการรับใช้ศาสนาของพระองค์ และในความพยายามที่จะเทิดเกียรติพระวจนะของพระองค์”   พระบาฮาอุลลาห์

นี่คือบทสวดแห่งความหวัง การกระทำ และการปรับจิตใจให้สอดคล้องกับจุดมุ่งหมายจากสวรรค์—เป็นการวิงวอนขอพลังเพื่อรับใช้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเวลาแห่งความมืดหรือความไม่แน่นอน